Zabawy na wesele dla gości

Zabawa to coś, w co goście grają sami: zgadują, szukają, tańczą, wykonują zadania. Atrakcja to raczej coś, co dla nich przygotowujecie albo zamawiacie - fotobudka, słodki stół, pokaz. O atrakcjach piszemy osobno w poradniku atrakcje na wesele, a o zabawach z welonem, muszką i wstążkami - w poradniku oczepiny. Tutaj zebraliśmy zabawy na cały wieczór, poza oczepinami.

Nikt nie musi wstawać ani występować. Dobre między daniami i na początek wieczoru, gdy goście jeszcze się nie znają.

• Ludzkie bingo. Przy talerzu karta z polami w rodzaju „znajdź kogoś, kto był na Waszych zaręczynach”, „kogoś, kto zna pana młodego od przedszkola”, „kogoś, kto przyjechał z najdalszego miejsca”. Goście chodzą między stołami i zbierają podpisy. Rodzina z jednej strony poznaje przyjaciół z drugiej - bez prezentacji przez mikrofon.
• Kto to powiedział?. Spiszcie kilka zdań, które naprawdę padły w Waszym związku - z pierwszej randki, z remontu mieszkania, z planowania wesela. Goście zgadują, czy powiedziała to panna młoda, czy pan młody. Prowadzący albo świadkowie czytają zdania, a potem zdradzają, kto je wypowiedział. Śmiesznie, a jednocześnie o Was, nie o gościach.
• Koperta z zadaniem dla stołu. Każdy stół dostaje kopertę z jednym zadaniem do wykonania przed północą: wspólne zdjęcie z parą młodą, wymyślenie toastu, nauczenie się kroku tańca od innego stołu. Zadania mogą być różne dla każdego stołu, żeby przy okazji ludzie zaglądali do siebie nawzajem.
• Rady dla nowożeńców. Karteczki i słoik albo pudełko na środku stołu. Goście wpisują jedną radę na wspólne życie - poważną albo zupełnie nie. Czytacie je następnego dnia, a najzabawniejsze możecie przeczytać na głos jeszcze w trakcie wesela. Zobaczcie pytania, które sprawdzą się też w księdze gości.

Dla sali, która już się rozkręciła. Zapraszajcie chętnych, a nie wybranych.

• Taniec z zatrzymaniem. DJ gra, pary tańczą, a gdy muzyka nagle cichnie, wszyscy zastygają w pozie. Kto się poruszy, schodzi z parkietu. Prosta zabawa, którą rozumieją wszyscy - od dzieci po dziadków.
• Wyścig stołów. Prowadzący wywołuje przedmiot: kluczyki do samochodu, czerwony but, zdjęcie psa w telefonie, banknot z określonym nominałem. Pierwszy stół, którego reprezentant przyniesie go na parkiet, zdobywa punkt. Ruch, śmiech i żadnej konieczności występowania solo.
• Kalambury weselne. Hasła związane z weselem i z Wami: „pierwszy taniec”, „teściowa”, „poprawiny”, nazwa miasta, w którym się poznaliście. Jedna osoba ze stołu pokazuje hasło bez słów, a jej stół zgaduje. Hasła przygotujcie wcześniej, żeby nikt nie wymyślał ich na szybko przy mikrofonie.
• Zgadnij piosenkę. DJ puszcza kilka sekund utworu, stoły zgadują tytuł. Najlepiej działa na piosenkach, które zna kilka pokoleń - wtedy dziadkowie wygrywają z wnukami przy starych przebojach, a wnuki z dziadkami przy nowych. Zobaczcie listę piosenek na wesele.

„Dla dorosłych” nie musi znaczyć „pikantnie”. Najlepiej wspominane są zabawy, w których śmiejemy się razem, a nie z kogoś.

• Taniec par z najdłuższym stażem. Na parkiet wychodzą wszystkie pary małżeńskie. Prowadzący co chwilę prosi o zejście pary z najkrótszym stażem - po roku, po pięciu latach, po dziesięciu. Ostatnia para na parkiecie dostaje brawa i mikrofon, żeby dać Wam jedną radę na wspólne życie. Wzruszające i bardzo z klasą.
• Quiz „jak dobrze znacie parę”. Pytania do drużyn stołów: gdzie były zaręczyny, jakie jest ulubione danie pana młodego, kto u Was gotuje. Odpowiedzi zapisują na kartce, wygrywa stół z największą liczbą trafień. Pytania mogą być zabawne, ale nie takie, przy których zarumieni się babcia.
• Degustacja na ślepo. Kilka domowych nalewek lub soków w nieopisanych butelkach - goście zgadują smak. Zanim to zaplanujecie, zapytajcie salę, czy pozwala wnosić własne trunki, bo zasady bywają różne.
• Toast od każdego stołu. W trakcie wieczoru każdy stół przygotowuje krótki, jednozdaniowy toast. Prowadzący oddaje im mikrofon po kolei w przerwach w muzyce. Kto nie lubi przemawiać, wysyła do mikrofonu najodważniejszą osobę przy stole. Zobaczcie krótkie toasty na wesele.

Dzieci nudzą się szybciej niż dorośli. Kilka prostych zajęć daje rodzicom chwilę spokoju, a dzieciom własne wspomnienia z wesela.

• Poszukiwanie skarbów. Lista rzeczy do znalezienia na sali i w ogrodzie: coś białego, kwiatek z dekoracji, osoba w muszce, serwetka złożona w łabędzia. Dzieci szukają w parach, a nagrodą jest drobny upominek. Ustalcie z salą, gdzie dzieci mogą chodzić, i poproście kogoś dorosłego o opiekę.
• Portret pary młodej. Kartki i kredki przy stoliku dla dzieci, a zadanie jedno: narysować Was. Rysunki zbierzcie do koperty - za kilka lat będą jedną z najzabawniejszych pamiątek z wesela.
• Dziecięcy konkurs tańca. Krótka chwila na parkiecie tylko dla dzieci, z piosenką, którą znają. Nagrody dla wszystkich, nie tylko dla zwycięzcy, żeby nikt nie wracał do stołu z płaczem.
• Mali pomocnicy. Starsze dzieci lubią mieć zadanie: rozdać karteczki do zabawy, przynieść parze młodej koperty z zadaniami stołów, zebrać rysunki. Czują się ważne i mniej się nudzą.

Telefony i tak leżą na stołach. Zamiast z tym walczyć, można dać im zadanie.

• Foto bingo. Karta z zadaniami fotograficznymi: zdjęcie z kimś, kogo poznało się dziś, toast całego stołu, najlepszy taniec wieczoru. Goście robią zdjęcia i odhaczają pola. W naszej aplikacji na dzień wesela karta bingo jest w telefonie gościa, a zrobione zdjęcia trafiają prosto do Waszej galerii - bez instalowania czegokolwiek. Zobaczcie gotowe zadania do foto bingo.
• Selfie z parą młodą. Wyzwanie na cały wieczór: każdy stół ma zrobić z Wami jedno zdjęcie. Przy okazji zamienicie słowo z każdym gościem, co przy dużym weselu nie zawsze się udaje.

• Pomyślcie, kto siedzi na sali. Inne zabawy sprawdzą się, gdy większość gości to znajomi ze studiów, a inne przy dużej rodzinie z kilkoma pokoleniami. Najbezpieczniejsze są te, w których mogą grać wszyscy naraz.
• Wybierzcie kilka, nie wszystkie. Goście przyszli też zjeść, porozmawiać i potańczyć. Dwie, trzy dobrze przygotowane zabawy zostają w pamięci lepiej niż program na każdą przerwę.
• Mieszajcie rodzaje. Coś przy stołach na początek, coś na parkiecie, gdy sala się rozkręci, coś dla dzieci przed tym, jak zrobią się zmęczone.
• Ustalcie, kto prowadzi. Wodzirej, DJ, świadek albo świadkowa - ktoś musi ogłosić zabawę i wyjaśnić zasady jednym zdaniem. Zabawy przy stołach i z telefonem wystarczy dobrze opisać na kartce, wtedy działają same.
• Przygotujcie rekwizyty wcześniej. Karty, koperty, kredki, nagrody - spakujcie je do jednego pudełka i oddajcie osobie, która będzie ich pilnować w dniu wesela.

Zabawy przy stołach najlepiej sprawdzają się na początku, między obiadem a pierwszymi tańcami - pomagają przełamać lody między rodzinami. Zabawy na parkiecie zostawcie na czas, gdy goście już tańczą, a te dla dzieci - na wcześniejszą część wieczoru, zanim najmłodsi zasną na krzesłach.

Dokładne godziny ustalcie z prowadzącym i z salą, żeby zabawy nie nachodziły na podawanie dań. Gdy wpiszecie je do planu dnia, goście będą wiedzieć, kiedy wrócić z zewnątrz. Przykładowy rozkład całego dnia znajdziecie w poradniku harmonogram wesela.

• Wyciągania na siłę. Zapraszajcie chętnych. Osoba, która nie lubi występować, zapamięta tylko to, że musiała.
• Żartów z wyglądu, wieku, stanu cywilnego czy byłych partnerów. To, co śmieszy jeden stół, może być przykre dla kogoś przy drugim.
• Zabaw tylko „dla wtajemniczonych”. Anegdota zrozumiała dla pięciu osób z liceum nudzi resztę sali.
• Zbyt długiego programu. Każda zabawa powinna dać się wytłumaczyć w jednym zdaniu i skończyć, zanim goście zaczną zerkać na bar.

Jeśli macie wątpliwość, czy dana zabawa jest w porządku, wyobraźcie sobie, że bierze w niej udział Wasza babcia i najmłodszy gość. Jeśli obojgu byłoby niezręcznie - wybierzcie inną.